Team devBlog

Jak co roku (chyba?) z okazji Prima Aprilis Orodlin Team postanowił zrobić graczom małego psikusa. Tym razem była to wielka epidemia gumiżelków, rozprzestrzeniających żelkołactwo.

Pomysł zaproponował Humb dośc dawno temu, większość stwierdziła ze fajne, ok, niech będzie… i na tym się skończyło.  Któregoś dnia, stwierdziłem, że skoro nikt inny się nie kwapi, wezmę to na siebie. Spojrzałem na zegarek i z przerażeniem odkryłem datownik wskazujący liczbę 31. Był to oczywiście wieczór ostatniego dnia marca.

Przyjąłem  kilka założeń. Głównym była jak najmniejsza ingerencja w grę. Z tego powodu całą informację o żelkach przechowywałem w łatwej do stworzenia, modyfikowania i usunięcia oddzielnej tabeli. Nie następowała fizyczna zmiana rasy, a jedynie odpowiedni kod w jej wyświetlaniu (a i to tylko w profilu, bez zmiany w innych miejscach – brak sił i czasu).

Avatary, jako bardziej rzucające się w oczy postanowiłem zmienić już fizycznie, zapisując wcześniej listę obrazków przypisanych do graczy. Początkowo funkcję blokującą zmianę awatarów uznałem za niepotrzebną. Okazało się jednak, iż niektórzy zmieniali awatary i już w ciągu dnia dopisałem blokadę. Avatary wyglądały tak

Jak widać było sześć rodzajów żelków. Były one przydzielane w pełni losowo każdemu kto napotkał przygodę.

Całą pracę zacząłem od stworzenia nowej klasy jelly, napisanie treści questów zostawiając Astrei. Klasa w konstruktorze pobierała z tabeli jelly informację na temat żelkowatości gracza. Następnie odpowiednie funkcje zwracały numer koloru (0 dla nieżelka) lub nazwę. Metoda make zmieniała gracza w żelka i zmieniała jego avatar.

Kiedy miałem już działający system żelkołactwa, czas było stworzyć zdarzenia w których następowało zarażenie. Z pomocą przyszła mi tu klasa quest i dokumentacja do niej napisana przez Aranwe (metodami inżynierii wstecznej i tortur). Samo pisanie questów  okazało się zadaniem dość łatwym, jednak klasie wciąż brakuje kilku funkcji. Nie można na przykład wykonać własnego kodu przy konkretnym zdarzeniu. Jest co prawda funkcja wykonania własnego zapytania do bazy, ale po analizie sposobu dizałania całego systemu przygód, odniosłem (niezweryfikowane póki co doświadczalnie) wrażenie, że kod wykona się zawsze, nie tylko przy konretnym wyborze. Z tego powodu zmieniłem nieco treść przygód, aby każda ścieżka prowadziła do zarażenia i umieściłem na sztywno jelly->make() w kodzie każdej przygody.

Kiedy wszystko działało na localhoście, przyszła kolej wrzucenia zmian na serwer. Zmiany od początku robiłem na nowej gałęzi, commitując etapami, więc spodziewałem się tylko prostej zmiany gałęzi. Niestety, nie wziąłem uwagi, ze wersja na której wprowadzałem zmiany to 1.2-testing, a nie 1.1-master. Zresztą dopiero sporo później domyśliłem się że kłopoty wynikały z różnic między tymi wersjami.

Najpierw postanowiłem na wszleki wypadek skopiować cały katalog gry (okazało się to słusznym rozwiązaniem). Zadziwiła mnie prędkość tej operacji… zwykle szybciej pobieram cełe repo z sieci. Po przełączeniu gałęzi, gra wyświetlała piękną białą stronę. Zamiana katalogów na skopiowany wcześniej przywracała na szczeście wszystko do życia. Postanowiłem skopiować ręcznie te tylko pliki, które miały znaczenie dla eventu. Wszytsko było w porządku, aż do skopiowania pliku view.php. Wtedy w końcu zrozumiałem że problem wynika z różnic między wersją główną a testową i ponownie wprowadziłem zmiany na oryginalny plik view z gałęzi master (co również było kłopotliwe z braku na serwerze vima i kłopotów z kodowaniem).

Po tych wszystkich zabiegach gra zaczęła względnie działać. Nastąpiło to dopiero około 7 rano. Oczywiście wciąż były drobne błędy, usuwane w ciągu całego dnia, jak literówki w nazwach stałych, nie wyłączenie questów z wersji testowej, czy problemy z uprawnieniami do katalogów.

Na szczęście mimo kilku trudności, cała akcja udała się. Gracze w większości bawili się dobrze i przymykali oko na drobne niedogodności. Zacięcie bronili swoich kolorów i udowadniali ich wyższość nad pozostałymi żelkami. Jak na tak krótki termin realizacji, jestem w pełni zadowolony ze swojej pracy, choć z pewnością pewne rzeczy mogłyby być bardziej dopracowane, gdybym dla odmiany nie robił wszystkiego na ostatnią chwilę.

Mam nadzieję, że kolejne żarty na prima aprilis będą jeszcze bardziej udane .

Tags: 1 kwietnia, Orodlin, orodlin engine, prima aprilis, Programowanie, programowanie nauka php, sil, silnik orodlin